’n Adjektief of byvoeglike naamwoord beskryf die eienskap van die naamwoord. ’n Adjektief moet voor ’n selfstandige naamwoord kan staan, byvoorbeeld: Dit is ’n “toeganklike” toneelstuk. Adjektiewe het ook trappe van vergelyking, byvoorbeeld: “toeganklik”, “toegankliker”, “toeganklikste”.
Sien ook die bladsy Woordsoorte.

Sommige samestellings word met 'n verbindings-s geskryf, ander daarsonder en by sommige is die verbindings-s opsioneel.
Die samestelling "kapokaartappels" kry nie 'n verbindings-s nie.
Sien ook die bladsy Verbindingsklanke.

Sommige byvoeglike naamwoorde wat voor ʼn selfstandige naamwoord staan, kry ʼn “-e” (attributiewe “-e”) agteraan.
Sien ook die bladsy Attributiewe -e.

"Jan" is een van die gewoonste mansname wat in baie uitdrukkings gebruik word.
'n Stommerik is 'n "Jan Pampoen".
'n "Jan Salie" is 'n papbroek.
'n Sukkelaar is 'n "Jan Kalbas".
'n Opgetooide kêrel is 'n "Jan "Laventel".
Sien ook die bladsy Idiome, spreuke en spreekwoorde.