Die laaste lid van saamgestelde rangbenamings kry die meervoudsvorm, byvoorbeeld "generaal-majoors", "sersant-majoors" (AWS 13.12). In hierdie geval is die rang "adjudant", terwyl "generaal" 'algemeen' beteken.
Sien ook die bladsy Meervoudsvorme.

Onder die invloed van Engels word "Serwië" dikwels verkeerdelik as "Serbië" uitgespreek. Hierdie klankverwarring word verder aangehelp deurdat beide die klanke [v] en [b] stemhebbend is en so te sê op dieselfde plek in die mond voortgebring word ([v] labio-dentaal en [b] bilabiaal). Hulle verskil slegs beduidend t.o.v. wyse van artikulasie, deurdat [v] 'n frikatief en [b] 'n eksplosief is.
Sien ook die bladsy Klankverwarring.

Die kwantifiseerder "menige" kombineer met telbare selfstandige naamwoorde in die enkelvoud, byvoorbeeld "menige mens/restourant/hond". Dit is foutief om te sê "menige jare" (meervoud), of "menige polisie" (ontelbaar).
Die frase "laat aansoek" bestaan uit 'n byvoeglike naamwoord ("laat") en selfstandige naamwoord ("aansoek"). Anders as in die geval van byvoorbeeld "laatlammetjie" is daar nie sprake van betekenisverdigting nie en dus geen rede om dit vas te skryf nie.
Sien ook die bladsy Betekenisverdigting.

Die woorde "bewoner" en "inwoner" is semanties baie na aan mekaar. 'n Duimsuigreël wat gebruik kan word, is om te sê dat 'n inwoner dikwels een of ander amptelike status binne 'n spesifiek begrensde geografiese gebied het, byvoorbeeld 'n inwoner van 'n land, provinsie of stad. Vir die meeste ander gevalle gebruik 'n mens "bewoner". 'n Mens sal dus praat van "eilandbewoners", maar "inwoners van die Maledive". Bron: https://onzetaal.nl/taaladvies/advies/bewoner-inwoner
Sien ook die bladsy Twyfelwoorde (mits vs tensy).