Byvoeglike naamwoorde (soos "wit" of "warm") word gewoonlik los van selfstandige naamwoorde (soos "brood" of "kos") geskryf. Wanneer betekenisverdigting egter plaasgevind het, vorm die twee begrippe 'n eenheid en word hulle dan vas as een woord geskryf. Die woord "wittebrood" is 'n vaste begrip wat ontstaan het deur die betekenisverdigting van die twee woordelemente "wit(te)" en "brood" tot die konsep van 'n 'huweliksreis' of 'vakansie ná 'n troue'.
Sien ook die bladsy Betekenisverdigting.

Sinne met 'n lys van byvoeglike naamwoorde kry kommas om ruspunte tussen die woorde aan te dui.
Sien ook die bladsy Komma.

Die uitdrukking "male sonder tal" beteken 'verskeie kere'.
Sien ook die bladsy Idiome, spreuke en spreekwoorde.

Eiename en plekname word met 'n hoofletter geskryf.
Die vallei waar die pas loop het eers die "Exeriviervallei" geheet omdat twee riviere in die suide van die vallei in ʼn vorm van ʼn X bymekaar gekom het.

Sien ook die bladsy Slegs hoofletter.