’n Selfstandige naamwoord verwys na ’n persoon, plek of saak. ’n Mens kan dit gewoonlik uitken deurdat ’n mens ’n lidwoord (“’n” of “die”) voor die woord kan sit en dat dit 'n meervoudsvorm het. Byvoorbeeld, “beskikking - die beskikking”. Sommige woorde soos "beskikking" het egter geen meervoud nie.
Sien ook die bladsy Woordsoorte.

ʼn Samestelling ("rondvra") is ʼn woord wat uit twee of meer woorddele ("rond" en "vra") bestaan. Samestellings moet vas geskryf word.
Sien ook die bladsy Samestellings.

Die “-kie”-morfeem word net in verkleiningsvorme gebruik wanneer daar ʼn “ng”-klank aan die einde van ʼn meerlettergrepige woord voorkom; die “ng” word dan vervang met “-kie”, byvoorbeeld “kussing” word “kussinkie”.

Sien ook die bladsy Verkleiningsvorme.

Die idioom "van 'n skilpad vere probeer pluk", beteken 'die onmoontlike probeer doen'.
(Bron: Spreekwoorde - Anton Prinsloo)
Sien ook die bladsy Idiome, spreuke en spreekwoorde.